Lieve Fans,

 

Allereerst de allerbeste wensen voor het jaar 2012 en dat het maar een gezond, sportief en succesvol jaar mag worden.

 

Afgelopen vrijdag is de competitie hervat voor onze toppers van Heren6. Zou de TGV ook in het jaar 2012 op de rails blijven en zullen onze helden het laatste station kunnen bereiken en het kampioenschap binnen halen? Over 6 wedstrijden zullen we het weten of we de mannen kunnen feliciteren of troosten. De eerste horde in 2012 op weg naar eeuwige roem was Squash Almere. Verderop zal ik u uitgebreid vertellen over deze wedstrijd, maar eerst zijn er nog wat andere zaken die ik de revue wil laten passeren.

 

 

Zoals jullie allemaal wel weten worden er door Jan regelmatig leuke toernooitjes georganiseerd om zo het club gevoel nog sterker te maken (voor zover dat nog mogelijk is, wat een familie!!!! Zucht) Ook was er nog een klein partijtje van onze (ex)(non)playing captain en zijn geliefde (laat zijn vrouw het maar niet horen!) En was daar natuurlijk ook de Nieuwjaarsreceptie met een klein toernooitje.

 

Laat ik beginnen met het oudejaar toernooi.

Jan had bedacht dat het een dubbel toernooitje zou worden en dat we daarna onder het genot van een stevig bord erwtensoep en roggebrood het jaar zouden afsluiten.

 

Het was een toernooi met verrassende koppels, al dan niet uit nood geboren. Zo was daar de scheiding van de koning en koningin van het bal Rolf en Cindy. Jan-Arjen was namelijk zo vrij geweest om Cindy als zijn partner in te vullen op het inschrijfbord. Cindy vond dit ogenschijnlijk zonder spoortje van emotie goed wat haar door Rolf niet in dank werd afgenomen. Uit protest papte hij daarom maar aan met de topper van Dames 1, Chantal. In de week voor het toernooi werd de opzet van Jan-Arjen echter pijnlijk duidelijk voor alle betrokken partijen. Want net zo makkelijk als hij Cindy had gepaaid liet hij haar weer vallen voor een ander. En omdat Rolf niet van plan was om met Chantal hetzelfde te doen zat Cindy dus zonder partner.

 

Nadat ze echt iedereen had geprobeerd te vragen zat er uiteindelijk niets anders op dan Harold maar te vragen. (en die zegt natuurlijk geen nee!) Jan-Arjen had dus zijn zin, de gedoodverfde favorieten had hij dus uit elkaar gedreven zodat zijn kansen groter zouden worden op een eventuele overwinning. Helaas voor hem ging ook deze keer de overwinning aan zijn neus voorbij. Rolf en Chantal waren deze dag voor iedereen een maatje te groot (aan Rolf kun je dat ook zien), wat Cindy dan ook aan het denken zette.

De kampioenen in volle glorie

 

 

Na het squashen was er door Jan bedacht om nu eindelijk eens uit te maken wie er het slimste is, de Squashers of de Spinners. De spinners hadden namelijk op deze dag ook enkele sessies gehad en dit was voor Jan de aanleiding om er een Quizzz tegen aan te gooien. Het zou een soort parodie op ‘Ik Hou Van Holland’ worden onder de geweldige leiding van Linda de Mol en met een echte notaris die helemaal niet partijdig was. (u hoort kosten noch moeite worden gespaard bij C.C.) Het werd een daverend succes en uiteindelijk werd het een glansrijke overwinning voor de Squashers. Maar wat wil je ook als je de volgende teamsamenstelling hebt.

 

Teamcaptain Jeroen van Koningsbrugge (Harold), Martin Gaus (Thom), Kim Holland (Chantal) en last but not least Kabouter Wesley en Yolanthe (Rolf & Cindy)

 

Daarna kon iedereen zich te goed doen aan de voortreffelijke erwtensoep, (bruine) bonensoep, Roggebrood enz, enz. Dit alles werd verzorgd door Rinus die de hele dag in de keuken had gestaan om dit alles klaar te maken en daarom namens alle betrokkenen.

 

Rinus bedankt. En natuurlijk Jan, Cindy en Michael en alle anderen.

 

Ook was daar het feestje van Hans en Caroline, zij waren 12 ½  jaar aan elkaar verbonden en wilden dit samen met enkele gasten vieren. Dit werd bijna vanzelfsprekend gedaan bij het altijd gezellige Centre Court. Ook ik mocht hierbij aanwezig zijn en ook deze avond werd er weer één om niet te vergeten. Zoals bij de meeste feestjes was het in het begin nog wat aftasten maar al snel sloeg dit om in het elkaar betasten. Oftewel schuren, schaven, slijten, slopen of hoe het ook mag heten. Het ijs werd gebroken door een zeer leuk en lief stukje van Leon en Esmée, de kids van Hans en Caroline. (top gedaan hoor!)

 

Dit voorbeeld werd gevolgd door de zogenaamde “Squashvrienden” van Hans en traditie getrouw werd dit gedaan met de kabouters. Ik hoef u niet te vertellen dat het weer een hilarische voorstelling was waarbij Hans niet en Caroline een klein beetje werd gespaard. Het enige jammere is dat de mensen achter de kabouters, “de zogenaamde handen” erg kieskeurig waren met de aangereikte drankjes. Hieronder een kleine impressie van hoe dit alles er uit zag.

 

Voorzijde                                                                                           Achterzijde

Op deze avond waren er ook enkele opmerkelijke dansparen op de vloer te vinden ik zal u de details besparen maar het was op zijn minst bijzonder! Na een meer dan geslaagde avond was het tijd om naar huis te gaan. Ik besloot om maar op Rolf te wachten zodat hij veilig en zonder kleerscheuren thuis zou komen. Dit laatste omdat hij als een gek begon te hikken en ook werd hij de Chinese taal machtig. Ondanks mijn oplettendheid kon ik niet voorkomen dat hij toch met zijn fiets onderuit ging. Nadat ik hem overeind had geholpen en een Disney pleister op zijn geschaafde knie had geplakt heb ik hem thuis afgeleverd.

 

 

Toch wel enigszins ontdaan door alle commotie raakte ik gedesoriënteerd en kwam op een smal landweggetje terecht. Uit het niets werd kwam er achter mij een scooter uit de mist opdoemen die mij zonder een blik waardig te gunnen bijna de sloot in reed. Toen ik mijn weg weer kon vervolgen doemde er in de verte een gedaante op in de mist. Enigszins terughoudend reed ik door maar was wel op mijn hoede voor eventuele aanvallen. Toen ik dichterbij kwam bleek mijn angst ongegrond te zijn, maar riep wel vraagtekens bij mij op. Want wat zag ik daar toch op de weg lopen? Het was een persoon die in badjas (wat daar onder zat zeg ik ivm mijn jeugdige kijkers liever niet) en op badslippers met achter zich aan een koe en die koe was aangelijnd?

 

Nu ben ik best nieuwsgierig maar in dit geval heb ik maar niet gevraagd wat de beste man aan het doen was. Want wie laat er om 3 uur nachts nu zijn koe uit, en moet je dan niet wat warmer gekleed zijn?????? Het feit dat ik 10 minuten later politielampen op deze bewuste plek zag zwaaien, stelde mij gerust en wist ik dat de koe veilig was.

 

Dagen na dit geweldige feest kwamen stukje voor stukje mijn herinneringen terug en bleken sommige dingen toch iets anders gelopen zijn dan gedacht, maar ja dan is daar het voordeel dat ik zelf de verslagen maak.

 

Hans en Caroline bedankt voor dit geweldige feest.

 

En toen was het oud en nieuw geweest en was daar het Nieuwjaars toernooi met aansluitend de receptie. Ook dit toernooitje was weer een gezellige aangelegenheid met wederom een zeer verassende winnaar. Niemand had hem die dag op de baan zien staan (en dit kwam niet door zijn snelheid) maar toch won hij de eerste prijs. Shampoo Hans, ik doe het je niet na, een zeer knappe prestatie gezien de fitheid van enkele andere deelnemers. Ook de receptie na het toernooitje was weer een gezellige boel en liep tot in de laatste uurtjes door.

 

 

Hans was toen al lang weer naar huis vanwege een zeer hardnekkige keelontsteking. Ook heb ik vernomen dat ook Frans de imitatie van een koalabeertje heeft trachten te doen maar dat Cindy dat gelukkig kon voorkomen.

 

Na al deze leuke gezellige en gedenkwaardige momenten was er begin van 2012 ook een minder leuk bericht. Het is namelijk zo dat, na jaren van plezier en tomeloze inzet onze enige echte Steven heeft besloten om niet langer deel te nemen aan de Dinsdagavondsessies van Heren6. De echte reden is voor ons nog steeds onduidelijk enkel en alleen om de reden dat we zijn brief niet kunnen ontcijferen. Nu heb ik gelijk een prijsvraag voor u, als u denkt te weten wat Steven in het volgende bericht bedoelt mag u reageren.

 

Beste heren zessers,

Helaas moet ik jullie via deze weg laten weten dat ik niet meer dinsdags deel zal nemen aan de wekelijkse exercities van team 6. Ik voel dat ik jullie niveau ontstegen ben en zal me op andere tegenstanders richten. Tevens is het rigide tijdsschema van de dinsdagavond mij als liberale vrijdenker te strak ingelijst.

 

Ik kan beamen dat de concentratie die onontbeerlijk is voor de effectiviteit , efficiëntie en de persoonlijk opbouwende elementen van de training soms verstoord wordt door degene die mede trainingen "bijwoont". Aan de andere

kant is het ook wel lachen. Ben dus behoorlijk ambivalent op dit punt.

 

Mijn excuses op voorhand aan de roostermaker; ik heb niet de intentie om vervangers te zoeken voor de rest van het lopende seizoen. Ik hoop u allen ook  in andere wedstrijdvormen het komende jaar te verslaan.

 

Met vriendelijke groet,

 

Steven van der Grift

 

Als je zulke en ook zoveel moeilijke woorden in een bericht zet weet je het volgens mij zelf ook niet meer. Maar ik hoop dat je nu op een andere manier het geluk zal vinden. Tabee Steven het ga je goed.

 

Goed dat waren alle feestjes en andere bijzonderheden in een notendop.

 

 

Gaan we nu weer over tot de orde van de (vrij)dag.

Het is dus zaak voor Heren6 om van de (op papier) mindere ploegen de volle winst te halen om zo comfortabel de laatste wedstrijden in te gaan. Squash Almere de tegenstander van afgelopen vrijdag was zo’n tegenstander. De boodschap voor H6 was dus duidelijk, proberen om de 15 punten binnen te halen en zo in mogelijk weg te geven.

 

In de eerste partij mocht Nol aantreden tegen Martin. Zoals bekend komt Nol altijd wat traag op gang maar eenmaal op snelheid is hij moeilijk te stoppen. Deze avond was het niet anders en stond hij snel op een 0-4 achterstand in de 1^ste game. Nol kon daarna terug komen tot 4-6 om daarna door te denderen naar een 11-8 gamewinst. In de 2^de game kwam Nol wel op voorsprong maar kwam Martin terug zodat er een 3-6 op het bord kwam. Nu werd duidelijk dat Nol er een spelletje van aan het maken was, hij liet Martin in de waan dat er wat te halen viel en sloeg toen genadeloos toe. Met 11-7 werd ook deze game gewonnen en leek de overwinning niet in gevaar te komen. In de 3^de game wilde Nol er wel wat van maken maar wist Martin hier niet van te profiteren. Het was al snel 10-3 voor Nol die daarna Martin tot 10-7 liet terug komen om toen de game af te maken en een 11-7 op het bord te zetten. Dat Martin later op de avond alsnog in het middelpunt kwam te staan leest u verderop. De eerste 3 punten waren dus binnen en er was niets weg gegeven men spreekt dan van een goed begin.

 

Als 2^de kwam Harold op de baan tegen Stef zou hij het voorbeeld van Nol kunnen volgen. Ook voor Harold leek er niets aan de hand, hij was Stef veruit de baas en gaf hem geen kans om in de partij te komen. Met een 11-3 overwinning in de 1^ste en een 11-1 overwinning in de 2^de game leek er niets in de weg te staan om ook hier een 3-0 winst te pakken. Maar Harold was in de 3^de game zijn concentratie helemaal kwijt en dus gebeurde datgene waar hij zichzelf al voor gewaarschuwd had. Hij verloor de 3^de game met 7-11 en het was niet eens onverdiend, hij was geen schim van de eerste 2 games en de vraag was dan ook of hij zich kon hervinden. In de 4^de game leek het wel weer goed te gaan met hem en kwam hij met 7-2 voor te staan. Deze voorsprong bleek uiteindelijk voldoende om de game uit te spelen en met 11-6 te winnen. Harold wint dus met 3-1 zijn partij zodat de tussenstand op 6-1 in het voordeel van H6 komt.

 

Als 3^de was het de beurt aan Rolf, hij mocht spelen tegen Gert-Jan. Het werd uiteindelijk spelen “met” Gert-Jan die duidelijk een paar maatjes te klein was voor Rolf. Rolf liep in elke game als een speer naar de 9 punten om daarna de games uit te spelen. Met 11-4, 11-2, en 11-5 was het een duidelijke 3-0 overwinning voor Rolf en was de tussenstand naar 9-1 opgelopen. Rolf stond deze partij zeer goed en geconcentreerd te spelen en de overwinning was dan ook dik en dik verdiend.

 

 

Tijdens deze partij was Marcel overigens de spelregels aan het uitleggen aan zijn dochter. Met verbazing hoorde ik dit aan en ik kon dan ook alleen maar denken: “Hij weet dus wel hoe het moet, laat ik zijn partij even afwachten voor ik ga reageren!”

 

Als laatste was het dus de beurt aan Marcel. Hij moest spelen tegen Tibor en het feit dat de winst dus al weer binnen was beloofde niet veel goeds. Ook zijn Caroline (van Marcel) twijfelde aan zijn kunnen maar omdat ik beloofd had om dit niet in het verslag te vermelden doe ik dat dan ook niet. Al onze angsten bleken echter ongegrond en met schijnbaar speels gemak wist hij Tibor te bestrijden. Misschien dat de 5 kilo gewichtsverlies daar een klein aandeel in had laat ik in het midden, maar Marcel stond ook gewoon goed te spelen. Hij had in elke game de overhand en wist Tibor niet in de game te laten komen. Met 11-5, 11-7 en 11-6 was de partij met 3-0 voor Marcel die daarmee de eindscore van 12-1 op het bord brengt en met de 3 bonuspunten een 15-1 overwinning voor Heren6.

 

De H6 TGV is dus weer op koers en dendert onverminderd verder richting het eindstation. Volgende week mogen de heren naar Blaricum, kunnen ze gelijk vragen hoe het met de hond is.

 

Na afloop van de partijen vonden Stef en Gert-Jan het nodig om samen nog te gaan spelen en zo Tibor en Martin achterlatend bij H6. Overigens wonnen ze ook deze partij niet. Martin was intussen bij Rolf aan het informeren hoe het bij de aanwezige dames zat. Hij was namelijk zoekende en had wel wat potentiële dames gezien die aan zijn eisen voldeden.

 

Dit was voor Rolf het teken om zo’n beetje elke dame die voorbij kwam maar voor te stellen aan Martin. Zo passeerde Chantal, Susan, Colette, Cindy en vele anderen de revue, maar bleek Martin zijn oog al te hebben laten vallen op Anne. Maar nadat hij kennis had gemaakt met haar “Vader en Moeder” liet hij dit maar gaan. Intussen was Rolf steeds meer op hem in aan het praten en wist Nol ook nog een paar leuke opmerkingen te plaatsen. Tibor had zich al die tijd op de wijselijk op de achtergrond gehouden en keek geamuseerd toe. Martin had nog steeds niet in de gaten dat hij op een verschrikkelijke manier in de …. werd genomen.

 

 

Omdat wij ook niet de beroerdste zijn (Hans wel, die had nog steeds last van zijn strot en het was volgens de dokter een wonder dat hij de pijn kon verbijten, maar wij weten beter) willen we Martin toch helpen in zijn zoektocht naar zijn ideale vrouw. Dus hebben wij een oproep geplaatst op éé van de bekendste datingprogramma’s.

 

 

Hallo dames/heren van Nederland.

Ik ben een leuke, sportieve, spontane, ambitieuze, humoristische jongeman luisterend naar de naam Martin of na middernacht Martine.

 

Ik ben op zoek naar een dito vrouw of man ligt er aan hoe laat het is. Ben jij degene die mijn hartje sneller doet kloppen en mijn vliezen doet breken.

 

Reageer dan op deze advertentie via de homepage van het geweldige team van Centre Court Heren6 Zij dragen er dan zorg voor dat alle mailtjes bij mij terecht komen.

 

Alvast bedankt en hopelijk tot ziens.

Dolle groetjes van Martin(e)