Lieve Fans,

Afgelopen vrijdag stond er weer een thuiswedstrijd op het programma. Op bezoek kwamen de heren van All Inn 10 uit Utrecht. Vooraf was er nog wel enige angst voor dit team aangezien ze vorige week nog van Bussum hadden gewonnen, toch niet een van de minste teams. Achteraf was deze vrees geheel overbodig maar daarover later meer. Er is deze week het nodige gebeurd in het buitengebied van Wijk bij Duurstede.

U kent misschien de uitdrukking “met de kippen op stok gaan” maar dat dit ook met andere “beesten” kan wist ook ik niet. Dit is echter zo’n uitzonderlijk verhaal dat ik hier meer tijd voor nodig heb, u houdt dit verhaal uiteraard van mij te goed.

De grote vraag van deze week was natuurlijk of Marcel überhaupt (Nederlandse spelling controle) zou spelen, en zo ja zou hij dan eindelijk op de Heren 6 TGV kunnen springen. Vorige week liet hij op niet misverstane wijze doorschemeren dat hij Hans zou benaderen om te spelen omdat hij er nu eindelijk zelf ook geen heil meer in zag. Ondanks enkele doorzichtige pogingen om

Hans te strikken besloot hij toch om zelf te spelen. (dit tot afgrijzen van zijn teamgenoten)

Maar goed! All Inn 10 dus, Harold had via de mail aan dit team gevraagd of hij als eerste mocht spelen omdat hij daarna even weg moest. En het moet gezegd worden, hun Nr2 was ruim op tijd aanwezig maar ook de rest van het team was op tijd. Zou ons stil protest van al die jaren dan toch gewerkt hebben?

Zoals gezegd was de eerste partij van de avond dus voor Harold. Hij mocht aantreden tegen Allard op de nr2 positie. In de eerste game was het tot 4-4 een gelijk opgaande strijd. Maar vanaf dat moment nam Harold de touwtjes in handen en gaf geen punt meer weg. Met 11-4 was deze game dan ook duidelijk voor hem, en zag het er goed uit voor het verloop van de partij. In de tweede game ging Harold verder zoals hij de eerste game geëindigd was. Met goed spel en door Allard constant onder druk te houden liep hij uit naar een 7-0 voorsprong. Daarna verslapte Harold en kon Allard tot 7-5 terug komen. Gelukkig kon Harold het initiatief weer terug pakken en de game uitspelen en met 11-7 winnen. In de derde game kwam Harold al snel op een 4-0 voorsprong waarna de aandacht weer verslapte. Hierdoor kwam Allard tot 6-4 maar dat was het dan ook. Met 11-4 won Harold ook de derde game en dus met 3-0 de partij.

Als tweede was Arnold aan de beurt tegen Paul. Ondanks smeekbedes van Marcel was Arnold niet te vermurwen en speelde gewoon zijn partij op de nr4 positie. In de eerste game was het Arnold die bij een 2-2 stand een gat kon slaan naar 7-2. Achteraf bleek dit beslissend te zijn voor de game winst van 11-8. In het begin van de tweede game was het weer Arnold die zijn spel het beste voor elkaar had en naar 5-0 uit liep. Daarna kon hij de game uitspelen en ook deze met 11-8 winnend afsluiten. Ook in de derde game leek er in eerste instantie niets aan de hand voor Nol. Maar vanaf een 5-3 voorsprong stokte de diesel van Nol. Hij raakte de ballen niet goed meer en kon geen vuist meer maken. De game ging dan ook met 5-11 naar Paul en misschien hoop op meer voor  hem. Maar in de vierde game liet Nol al snel merken dat de derde game een foutje was van hem. In no-time stond hij met 7-1 voor en kon vanaf dat moment de game uitspelen tot een 11-7 game winst, en dus een 3-1 overwinning in de partij.

Als derde kwam Rolf de baan op tegen Ferry, geen onbekende van Rolf. Zo Rolf vanavond dan zijn eerste game van het seizoen verliezen? In de eerste game speelde Rolf zijn gebruikelijke spelletje. Het aftasten van de tegenstander zonder zelf een moment in gevaar te komen. Hij liep dan ook snel naar een 6-1 voorsprong, en maakte er vanaf dat moment een spelletje van en won de game met 11-6. In de tweede game liet Rolf Ferry bijblijven tot 5-5 om daarna toe te slaan en met wederom 11-6 de game te winnen. In de derde game was een korte inspanning genoeg om op een 7-0 voorsprong te komen. De moed was op dat moment bij Ferry in de schoenen gezonken en na een paar laatste stuiptrekkingen van hem was de game met 11-4 en de partij met 3-0 voor Rolf.

Zoals gewoonlijk was het dus aan Marcel om de score nog verder te vergroten. De partij was al voor de mannen, kon Marcel nu eindelijk eens aanklampen. Het vertrouwen was niet heel erg groot bij zijn medespelers, en met angst en beven werd de partij tegemoet gezien. Maar al vanaf het begin van de eerste game deed Marcel iedereen met de mond open staan. Iets wat Marcel doorgaans zelf doet om naar lucht te happen. Hij deed dingen die we niet voor mogelijk hadden gehouden, hij begon te rennen?, Hij was fanatiek, fel, scherp en alle andere dingen die we niet bij Marcel verwachten. In die eerste game kwam hij al snel op een 6-1 voorsprong, maar moest toen toestaan dat zijn tegenstander Anton langszij kwam. Anton die nog steeds erg boos was omdat zijn hond niet naar binnen mocht. We  Maar Marcel deed het onverklaarbare door met 11-7 alsnog de game te winnen. Dan zal dit het wel zijn dachten we! Maar nee hoor!

Marcel ging in de tweede game gewoon verder waar hij in de eerste game mee gestart. Namelijk met goed en verzorgd spel en wat belangrijker was! Hij leek er zelfs plezier in te hebben!Via een 5-3 tussenstand was ook de tweede game voor Marcel, nu met 11-6. Dat wordt dus een 2-3 nederlaag, want hij zal nu toch wel moe zijn was de algemene gedachte. In de derde game leek dit inderdaad bewaarheid te worden, Marcel kwam met 1-4 achter te staan. Maar ook nu deed hij ons versteld staan en denderde als ware hij een sneltrein over Anton heen tot een 10-4 voorsprong en een 11-6 winst. Het wonder van Wijk is dan toch geen mythe, en Marcel wint ook zijn partij met 3-0. En heus niet omdat zijn tegenstander zo slecht was hoor! Marcel speelde ook goed en wat nog veel belangrijker was hij straalde plezier uit op de baan. Marcel zelf vond nu toch wel dat ook hij op de Heren 6 TGV was gesprongen. Wat, Volgens Marcel zelf was hij er zelfs overheen gesprongen! Maar volgens Nol en Harold (Ja, Hij was weer terug!) Stond hij net op het balkon van de laatste wagon, Kon hij mooi nog even roken! Nee, Marcel

om maar met een oud gezegde in huis te vallen. “Eén halte maakt nog geen centraal station”

Je moet ook in de volgende partij tonen dat je een OV Chip kaart waard bent.

Zoals gewoonlijk na afloop nog even samen met de tegenstanders aan tafel gezeten en de verplichte oefeningen gedaan. Drankje, Hapje, praatje, leuk doen en faken dat je geïnteresseerd luistert naar hun verhalen. Toen ze eenmaal weg waren werd het Heren 6 schaaltje al snel op tafel gezet waarna de gezelligheid begon. Harold maakte gelijk een einde aan eventuele avances van Steven door hem per direct af te wijzen, mocht hij deze nog hebben. Verder was het een normale vrijdagavond met conversaties die al redelijk normaal zijn maar waar nog steeds niet over gesproken mag worden.(sidder, sidder, Cindy) Wel was onze kok weer terug, ze begon deze avond met een voorzichtige snack, maar het begin is er. Op een bepaald moment begon Michael achter de bar vreemde bewegingen te maken. We dachten eerst dat hij een of andere aanval van ritme kreeg, maar al snel bleek het erg besmettelijk te zijn. Voor we het wisten waren Anne en Chantal ook bevangen door dit voor mij onbekende fenomeen. Toen ook Cindy en zelfs Harold een poging gingen wagen om dit rare dansje ten tonele te brengen, was het voor mij duidelijk! Er was hier sprake van een heuse epidemie, en er was ook een naam voor.

“Shuffling”

Even dacht ik dat zelfs Jan aan deze dans ten prooi was gevallen, maar achteraf denk ik dat hij gewoon ergens klem zat! Al shuffelend kwam er aan deze zeer gedenkwaardige avond ook een eind. Het leek mij wel gepast om voor het feit dat Marcel eindelijk gewonnen heeft, zijn beschermheer te bedanken en te hopen dat Marcel eindelijk op het goede spoor zit.

Tot volgende week,

Roel