Beste Fans,

Afgelopen vrijdag 7 oktober speelden onze helden thuis bij Centre Court. Zou de overwinningstrein, die sinds het begin van het seizoen steeds meer op stoom komt ook deze avond zonder pardon doordenderen? En zou Marcel die na een paar weken afwezigheid op deze TGV kunnen springen? Dit alles zou blijken tijdens de partij tegen “oude” bekenden van ons heldenteam. Op bezoek kwamen de mannen van Squash Blaricum 3, een team met een gemiddelde leeftijd van rond de 55 jaar. En dit komt alleen maar omdat er een speler tussen zit van onder de 35.

Op de vaste trainingsavond van Heren 6 werd al een (na later zou blijken) desastreuze beslissing genomen door de C.I.O.Harold. Hij besloot namelijk om de in topvorm verkerende Hans te passeren ten faveure van Marcel. Marcel was op vakantie geweest naar Kreta, althans dat zegt hij, maar wij weten beter. Marcel moest zorgen dat hij zo snel mogelijk kon opstappen op de heren 6 TGV. De trein waar zijn teamgenoten moeiteloos op bivakkeren en de laatste weken de sterren van de hemel spelen.

Om zoals dat in vaktermen heet “spelen alsof ze op rails lopen”

Marcel smeekte Harold bijna om hem op te stellen en hij zou hem absoluut niet teleurstellen. De manier waarop hij dit bracht deed Harold er dus toe besluiten om hem op te stellen, daarmee Hans zonder pardon aan de kant zettend. Dit, lieve mensen was de grootste fout in de nog korte captains (i.o.) carrière van Harold. Het is zelfs zo erg dat Rutte en Wilders wederom in de kamer lijnrecht tegenover elkaar stonden en dat Cohen weer als vredesduif moest optreden. U zult verderop in het verslag lezen hoe het Marcel verging op de baan.

Maar goed! Besloten werd er om maar weer rond half 8 aanwezig te zijn voor de koffie. Om c.a. 8 uur kwamen ook onze “oude” bekenden van Blaricum binnen. Omdat Peter (van hun) nog nachtmerries had van zijn partij tegen Rolf vorig jaar, vertelde hij hem dat ze een verrassing hadden. Het feit dat Rolf hem daarna vertelde dat hij deze avond op 2 speelde deed bijna Jan aanrukken met de AED. Nadat Rolf had verteld dat hij een grapje maakte kreeg Peter weer wat kleur op zijn wangen. Overigens waren de teamgenoten van Peter onder de indruk van de acteertalenten van Rolf. Wij weten natuurlijk dat Rolf zijn hele leven al acteert, maar dit terzijde.

Maar goed! De partijen van deze avond.

Het was Arnold vorige keer zo goed bevallen op de nr4 positie dat hij op herhaling wilde. Hij mocht dit doen tegen Joost, als je het mij vraagt zijn de heren van Blaricum ingedeeld op leeftijd. In de eerste game zag het er voor Arnold goed uit. Hij was de betere speler en was Joost goed de baas. Op een gegeven moment stond hij met 9-5 voor, kat in het bakkie zou je zeggen. Op dat moment maakt scheidsrechter Rolf een in zijn ogen goede, maar volgens Nol verkeerde beslissing. Hierdoor verviel Nol in een oude gewoonte en mopperde iets te lang na. Voor hij zichzelf weer in bedwang had was Joost langszij gekomen en moest Nol zelfs een gameball incasseren op 9-10. Nol vocht zich nog wel terug tot 10-10 en 11-11, maar moest toch de game aan Joost laten met 11-13.

Toch was er geen reden tot paniek, als Nol in de volgende games het niveau van het begin van de game kon herpakken zou het wel goed komen. In het begin van de tweede game was Nol nog niet helemaal tot rust gekomen. Dit resulteerde in een 1-4 achterstand en dus werk aan de winkel voor Nol. Nol was vanaf dat moment weer terug in de game en wist een 7-6 voorsprong te pakken. In het verloop van de game bleef de service op en neer gaan, wat de gamestand op 11-9 bracht in het voordeel van Nol. In de derde game pakte Nol vanaf de eerste bal het initiatief en liep snel naar een 7-4 voorsprong. Ook deze game speelde hij daarna uit om hem uiteindelijk met 11-7 te winnen. Nol had dus nog 1 game nodig om wederom de volle winst in de partij te pakken. In de vierde game liet Nol duidelijk merken dat hij geen cadeautjes meer weggaf. Via 3-0, en 7-4 werd het een 11-6 overwinning voor hem en dus de 3-1 overwinning.

Als tweede stond Harold op de baan tegen Peter. Harold werd vooraf al gewaarschuwd door Rolf en Jan, dat hij Peter niet de kans moest geven om in de partij te komen. Peter is een sluwe vos die weet hoe het spelletje squash gespeeld wordt. Ik ook trouwens: Met twee of meerdere mensen en een dicht hok met 4 muren en een paar lijnen op de vloer. Het is de bedoeling dat je de bal tegen de achtermuur slaat met of zonder behulp van de andere 3 muren. Je moet dit zodanig doen dat jouw tegenstander niet bij de bal kan komen. Als dit lukt heb je 1 punt, als je bij de 11 punten bent heb je een game, bij 3 games heb je de partij gewonnen. Zo simpel... Dit lukte Harold dus eerder dan Peter, en dus won hij met 3-0 zijn partij tegen Peter.

Als derde partij stond de ontmoeting tussen Rolf en Richard op het programma. Op papier zou het een hele spannende partij moeten worden. Richard had in het vorige seizoen maar 1 game verloren maar was er tijdens de wedstrijden tussen H6 en Blaricum beide keren niet bij. Rolf wilde dus maar wat graag tegen hem spelen en andersom was dit ook het geval. Dit was dus de verrassing die Peter voor Rolf had, de strijd kon beginnen. Helaas! Alleen het inslaan was spannend, voor de rest was Rolf Richard veruit de baas. Daar waar Rolf zeer gevarieerd spel liet zien, was het spel van Richard te beperkt. Richards sterke? En enige wapen was om de ballen hard en laag achterin te spelen. Ballen die te kort langs de muur kwamen miste hij allemaal en ook op het korte spel van Rolf had hij geen antwoord.

In de eerste game was Rolf gewoon de betere van de twee, en liep hij al snel naar een 8-5 voorsprong. In het verloop van de game kwam deze voorsprong niet meer in gevaar zodat deze met 11-7 naar Rolf ging. Ook in de tweede game kwam Rolf op een voorsprong 9-6, maar toen rechtte Richard zijn rug en kwam terug tot 9-9. Op dat moment maakte Nol in de ogen van Peter een foute beslissing wat hem uiteindelijk de game kostte met 11-9. Mopperend kwam hij van de baan en wilde nog even verhaal halen bij Nol. Gelukkig wisten wij en zijn teamgenoten hem te overtuigen om dit maar beter niet te doen. De vriendin van Richard mocht er overigens ook wel wezen, “had mijn vrouw maar 1 zo’n been” was de opmerking die maar weer eens van stal werd gehaald. 

In de derde game sluimerde het ongeloof over de beslissing van Nol nog lang na bij Richard. Hierdoor kon Rolf eenvoudig naar een 8-1 voorsprong uitlopen en kon daarna de partij rustig uitspelen. Rolf wint dus wederom met 3-0 en laat Richard gedesillusioneert achter (lang leve de spellingscontrole).

Als laatste was Marcel aan de beurt tegen John, niet onze Sjon hoor! Onze Sjon heeft last van zijn arm en mag niet eens een biertje tillen. (gelukkig is hij tweebenig) De overall winst was alweer binnen en dus was er voor Marcel geen druk meer. Uit zo’n beetje elk vorig verslag weten we wat dit doet met Marcel dus daar wil ik verder niet op in gaan. Ook op het feit dat Marcel in het begin van de avond nog wilde terugkrabbelen en dat Hans i.v.m. een slechte voorbereiding niet wilde spelen zal ik verder niet uitweiden. Waar moeten we het dan nog over hebben? Dat Marcel voordat hij de baan opging nog een powershot nam van varkenshaas met aardappeltjes en boontjes samengevoegd in een glas?

Of dat Marcel halverwege de partij de hulp inriep van hogerhand! 

Nee hoor! Marcel kwam duidelijk van alles te kort, maar vooral lucht. Dit werd al duidelijk na de derde slagenwisseling. Wel eens een vis op het droge naar adem zien happen? Ja? Dit is precies wat wij vrijdagavond op de baan zagen. Het zal u dus niet vreemd in de oren klinken dat Marcel ondanks dat de eerste game nog spannend was, de partij verloor. Met 10-12, 7-11 en 8-11 was er dus weer een 0-3 nederlaag voor Marcel. Hij zal dus nog even moeten wachten eer hij op de trein kan springen. Het eerste “bootcamp” is bij het ter perse gaan van dit verslag al achter de rug. Zet hem op Marcel! Want de trein wacht niet te lang.

De heren van Centre Court H6 winnen dus weer en wel met 12-4, we hebben nu een score na 3 wedstrijden van 42 games voor en 7 tegen. We zijn dus op koers, wat deze ook mag zijn?

Na afloop nog even gezellig gezeten met onze gasten uit Blaricum, waarbij alle ogen gericht waren op…………………...De vriendin van Richard. (wat een lichaam! Zucht) Ook werden er nog complimenten gemaakt over ons Centrum, alleen jammer van de barbediende! Uit het niets stonden de heren uit Blaricum op om te gaan. Navraag leerde ons dat ze snel moesten gaan omdat de hond van Joost alleen thuis zat!

Nu was het wel een “ruwharige Siamese langstaart labraretrievercollie” en die kunnen heel slecht tegen alleen zijn. Volledig begrip van onze kant natuurlijk en nadat Joost had beloofd om de groeten te doen aan zijn hond lieten we ze gaan. Zoals altijd duurt het dan nog geen halve minuut voor het heren 6 schaaltje op tafel staat en zo geschiedde. (Had Marcel daar maar om gevraagd op de baan) Gelukkig is onze Heren 6 kok ook weer in het land zodat we van haar culinaire hoogstandjes kunnen gaan genieten. (fijn dat je weer terug bent Cindy!)

Dan komt natuurlijk het moment dat er gedoucht moet gaan worden. Dit was deze keer op een (voor heren6 begrippen) redelijk normale manier. Na het douchen nog wat dorstlessers genuttigd en wat nagepraat. Op dat moment vond ook onze trots, H1 het tijd om te gaan douchen. Daarna ging alles als in een waas aan Harold voorbij. Hij had zijn Heren 6 jack in de kleedkamer laten liggen. Gelukkig voor hem was dit Steven opgevallen en hij bracht het jack dus ook terug aan zijn rechtmatige eigenaar. Harold wilde hem hier voor bedanken door hem een klein kusje op de wang te geven. Maar voor hij het wist had Harold ongeveer 10 kilo rauw vochtig bedorven vlees achter in zijn huig hangen. En dat ging daar te keer als een anaconda die een koalabeer probeert te wurgen en in zijn geheel probeert door te slikken.

Het heeft zeker 5 dagen geduurd eer Harold van de schrik bekomen weer wat kon uitbrengen. Zelfs op de vraag van zijn vrouw “wat ben je stil, is er iets?” kon hij niet antwoorden. En dan die smaak!!!!!!!!! Bweeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeek. Als verdoofd is Harold toen maar onder begeleiding van Rolf naar huis gegaan alwaar hij een zeer onrustige nacht had. Badend in het zweet is hij meerdere malen schreeuwend wakker geworden om daarna met een grote glimlach op zijn mond weer in slaap te vallen. U begrijpt nu ook waarom het verslag wat later is dan u gewend bent.

Komende week zijn de heren vrij, om daarna op 28 oktober af te reizen naar Squash Utrecht.

Nu zult u zich afvragen waar de titel van dit verslag op slaat. Wel dit heeft te maken met de tekst van een liedje van Hans de Booy.

Deze tekst slaat dan weer op een lid van Heren6. Wie? Dat mag u zelf bedenken (we noemen geen namen, maar het is niet Sjon, Jan, Rolf, Harold, Arnold of Hans), maar dit is de tekst:

“ze kwamen aan op een leeg perron”

“heel in de verte ging de laatste wagon”

Tot de volgende keer,

Roel