Afgelopen vrijdag 30 september stond de competitiewedstrijd in en tegen Squash Almere H5 op het programma. Met Arnold weer binnen de gelederen na zijn blessure, moesten we proberen de goede lijn van vorige week door te trekken. Aangezien Marcel er nog niet bij was (hij heeft andere prioriteiten dan met zijn team mee gaan) moesten we weer een beroep doen op onze vaste invalkracht Hans.

Zoals altijd werd er door de C.I.O. besloten om te verzamelen bij C.C. om een kop koffie te doen. Hij was er zelf deze keer ook op tijd, maar had zich vergist in de reistijd naar Almere. Hij had n.l. de tijd aangehouden die hij zelf nodig heeft in zijn Hiwandi. Het was echter Nol die reed en dus werd de reistijd ongeveer de helft minder. (Al zit je in een Hiwandi net zo ruim als in een Cayenne. (als je achter Nol zit en de bijrijder zijn stoel in stand 1 zet, ook achter hem!) En als je dan om 18.45 uur vertrekt ben om 19.30 uur in Almere, ruim op tijd dus.

Nadat we al voor alles waren uitgemaakt door de plaatselijke bevolking, sommigen durfden ons zelfs All Inn te noemen, hebben we ons toch maar bekend gemaakt en werden we getrakteerd op een kopje koffie. De tegenstander kon echter niet bij ons zitten (te weinig plek in de trein) maar dit zijn we wel gewend, het viel al mee dat ze nog niet op de baan stonden. Onderweg was al bedacht dat het voor Nol misschien beter was gezien zijn voet om op de Nr4 positie te spelen en Hans als Nr3. Dit kan door de nieuwe regels van de bond, waardoor spelers die in het zelfde niveau zitten (red: op papier!!!) onderling probleemloos kunnen schuiven.

Nol begon dus op de Nr4 positie tegen Tibor. In de eerste game ging de service over en weer met als gevolg een gelijk opgaande strijd. Via 3-3 en 6-6, kon Nol bij 9-9 een eindsprint inzetten naar de gamewinst van 9-11. Wat belangrijker was, was dat zijn voet het goed hield en dat hij niet echt veel last had. Dat bood dus perspectieven voor de rest van de partij. In de tweede game ging het wederom gelijk op. Nol had wel het betere van het spel en was zijn tegenstander de baas, maar kleine foutjes van Nol deden Tibor in de game blijven. Hieruit bleek dat Nol nog wel, zoals dat zo mooi heet “wedstrijdritme” miste en dat het ook geen 5 games zou moeten duren. De tweede game ging gelukkig ook naar Nol doordat hij bij 8-9 met twee fraaie ballen de game binnen haalt met 8-11. In de derde game werd duidelijk dat Nol al een tijdje niet meer gespeeld had. In deze game wist hij wel naar een 6-9 voorsprong uit te lopen, maar kon het helaas niet gelijk afmaken. Na 4 match points te hebben gekregen wist hij dan uiteindelijk de 5^e te verzilveren en met 14-12 de game en dus met 0-3 zijn partij winnend af te sluiten.

Het begin was dus weer goed.

Kon Harold in zijn partij op de nr2 positie tegen Gert-Jan deze lijn voort zetten. In het begin leek het nergens naar wat Harold liet zien. Voor hij het wist stond hij met 7-1 achter, en liet zich door allerlei zaken af leiden. Een opstaande Hans, en geklop op de tribune brachten hem uit balans. Gelukkig kon hij zich net op tijd herpakken en wist de game via 8-4 toch nog te winnen met 9-11. In de tweede game was hij wel van het begin af bij de les en had hij de hele game de overhand. Bij 9-5 was daar echter weer de onrust in zijn spel, wat leidde tot een terugkeer van Gert-Jan in de game. Harold wist nog wel de tweede game met 9-11 te winnen maar erg overtuigend was het op het laatst niet meer. Harold was duidelijk niet tevreden over zijn eigen spel (hij was niet de enige) en in de derde game brak dat hem op. Hij begon meer en meer tegen zichzelf te spelen (wat anderen na afloop beaamden) en dat leidde uiteindelijk geheel onnodig tot verlies in die derde game. Met 11-9 ging deze game naar Gert-Jan en gezien het spel van Harold was dit ook verdiend. In de vierde game wist Harold zich te herpakken en deze keer wel de rust te houden, en met vlagen goed spel was deze game redelijk simpel voor hem met 4-11. Al met al wel winst van 1-3 voor Harold, maar onnodig een game weg gegeven.

Als derde ging Rolf de baan op tegen Ruben op de nr1 positie. Rolf heeft nog steeds last van zijn arm en kan sommige ballen niet voluit slaan. Gelukkig voor hem hoefde dat ook niet, want vanaf de eerste ballen was duidelijk dat Ruben een maatje te klein was voor Rolf. Rolf liep in de eerste game al snel uit naar een 1-10 voorsprong. Hij stond nog wel toe dat Ruben 2 puntjes maakte, maar maakte toen een eind aan de game 3-11. Het was duidelijk dat Rolf van plan was om er geen lang verhaal van te maken (iets wat de schrijver wel altijd doet) om zo zijn arm te sparen. In de tweede game koste het Rolf ogenschijnlijk iets meer moeite, of liet hij het bewust gebeuren? In ieder geval was ook deze game voor hem, nu was de uitslag 7-11. In de derde game stelde Rolf weer orde op zaken en was hij snel klaar met Ruben. Tot 4-4 liet Rolf Ruben nog in de waan dat er iets was te halen, maar vanaf dat moment was Rolf er klaar mee. Met 4-11 won hij de laatste game en dus met 0-3 de partij. De overall winst was dus alweer binnen voor de mannen van Heren 6.

Taak dus voor Hans om deze overwinning nog groter te doen worden. Nu weten we van Marcel dat wanneer er niets meer op het spel staat hij zijn beste partijen speelt!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Maar hoe zou dit bij Hans zijn? Hij mocht op de nr3 positie aantreden tegen André. Ook in deze partij waren de heren aan elkaar gewaagd en wist Hans door bij 6-4 in het voordeel van André een tussensprint in te zetten. André wist nog wel 1 puntje te pakken maar de game ging met 7-11 naar Hans. De tweede game was het net andersom tussen de beide heren. Hans liep uit naar een 2-5 voorsprong, maar André kwam terug tot 5-5. Hans wist nog wel een 5-7 voorsprong te pakken maar daarna was het André dit de touwtjes in handen had en met 11-7 de game won. In de derde game was het wederom Hans die goed uit de startblokken kwam en al snel op een 2-7 voorsprong kwam. André kwam tot 4-7 maar Hans pakte het initiatief weer over en kwam op 4-10. Hans moest nog wel toelaten dat André nog 3 punten pakte, maar speelde daarna gedecideerd de game uit, 7-11 In de vierde game ging was het eerst Hans die op een 4-6 voorsprong kwam, waarna André de rollen omdraaide en tot 9-6 uitliep. Gelukkig kwam daar de mentaliteit van Hans weer om de hoek kijken, en wist terug te komen tot 9-9. Daarna ontvouwde zich een scenario

dat niet zou misstaan in een Thriller van Roman Polanski. Over en weer werden mooie ballen afgewisseld met onbegrijpbare missers. Gelukkig voor Hans viel het kwartje zijn kant op en wist hij met 12-14 de game binnen te halen, dit ondanks de ietwat warrige telling van Harold. Net als diezelfde Harold won hij dus ook zijn partij met 1-3, met dus een overall einduitslag van 2-15.

En dus kon er weer een overwinning worden ingeladen in die alsmaar harder doordenderende overwinningstrein. Het wordt alsmaar moeilijker om

aan boord te springen zonder er van af te vallen. (Marcel)

Na afloop gingen we samen met de tegenstander een drankje en een hapje doen aan de bar. Het mag gezegd worden, deze heren wisten hoe het moest al kregen ze wel hulp vanachter de bar. Achter de bar stond een zeer “appetijtelijke” dame die zeer klantvriendelijk was en daar zijn onze mannen “gevoelig” voor. Zo mochten wij bepalen wanneer we er iets in wilden hebben/stoppen………….

Ik heb het natuurlijk over een bittergarnituur stelletje viespeuken!!!!!!!!!!!!!!!

Op een bepaald moment deelde ze mee dat er wat lekkers op de bar stond. Op de bar Rolf, niet aan de bar!!!!! Maar wat bleek, ze hebben daar een heel ander soort bittergarnituur dan bij ons. Navraag leerde ons echter dat de kaas en worst het voorafje was voor wat komen ging. Op dat moment konden we bijna met Rolf naar het ziekenhuis toe, hij was n.l. even opgestaan en gelijk was zijn kruk weggehaald door de plaatselijke jeugd. Rolf had het wel gezien maar deed net of hij heel hard viel. (die Rolf is zich er ook eentje). Gelijk werden er vele handen toegestoken om hem te helpen, ik hoef u niet te vertellen dat geen van die handen van ons waren. Ik hoop voor dat jochie dat zijn haar inmiddels weer wat gezakt is! Daar waren de bitterballen en volgens Nol was dit geen lullig schaaltje, al was het wel minder dan bij ons. Nadat deze op waren zag Hans vanuit zijn ooghoeken dat er bij een tafeltje mensen opstonden en daarbij hun kaas en worst onbeheerd achter lieten. 1 + 1 = 2 en dus was ook dit schaaltje een prooi voor Heren 6. Rolf vond het op dat moment ook nodig om een dame achter de bar een compliment te maken over haar haardracht. Echter werd zijn vraag of ze vandaag naar de kapper was geweest vrij nors beantwoord omdat ze op de bovenste etage van het squashcentrum zelf een kapsalon had.

Hans was ondertussen aan het onderhandelen met de bardame van de hapjes. Hij (en geloof me, met hem velen, ook die niet aanwezig waren) wilde graag een deal maken met haar. Zij moest maar naar Wijk komen en dan sturen wij Michael naar Almere. Hans zette zijn onderhandelpositie kracht bij door de volgende vergelijking te maken. Jij bent de “Twin Towers” en hij is “Ground Zero” en dan kijken we niet naar bepaalde lichaamsdelen. Nu was het tijd om te gaan douchen en dan maar huiswaarts te keren.

Maar niet nadat we eerste ook nog even de eerste prijs in de plaatselijke bedrijvencompetitie hadden binnen gesleept. Voor wie dit niet geloven wil volgt

hier het bewijs.

U ziet de eerste prijs is binnen!

Na het douchen nog een laatste poging gedaan om de bardame mee te krijgen, we zouden Michael dan per post toe sturen. Helaas trapten ze er niet in.

De terugreis ging net zo snel als de heenweg inclusief sinistere stop met de daarbij behorende gehaktefrikandelstaaf met aardbeienjam. Eenmaal aangekomen bij C.C. nog een biertje gedaan en toen ter ruste gegaan.

Tot volgende week,

Roel.