Afgelopen vrijdag moesten onze helden van H6  uit naar Leusden om daar de strijd aan te binden met SGRL 4. Zoals gewoonlijk werd via de mail afgesproken hoe laat er koffie zou worden gedronken en hoe laat er vertrokken zou worden. Nu is de rijstijl van Marcel wel dusdanig dat we niet heel vroeg hoeven te vertrekken, maar om in een kwartier van Wijk naar Leusden te rijden is wat overdreven! Het blijkt n.l. dat Marcel een Citroën heeft en geen Boeing. Om 18.55 was Harold op c.c. aanwezig, ruim op tijd deze keer dus. Dit kon helaas niet worden gezegd van Marcel en Rolf! Waarbij de laatstgenoemde ook nog eens een opmerkelijke kledingkeuze had gedaan. Waarschijnlijk had een roze hem wel goed gestaan, maar nu leek het nergens op!

Ook onze altijd sympathieke en goed gemutste en alom beminde (non-playing) Captain was er voor een kop koffie. Dit vonden zijn teamgenoten natuurlijk reuze sympathiek. Hij zou echter niet mee reizen met onze helden. Nee! Nu werd duidelijk waarom hij geen competitie meer speelt. Hij vindt het veel leuker om te worden afgedroogd door Jan, om vervolgens mee te doen met de ‘Wijk open’ voor landenteams in het rummikub. De oeroude ‘spelletjesavond’ is weer in ere hersteld afgelopen vrijdag. Vanzelfsprekend was ook de (ex) voorzitter hierbij betrokken.

Na de koffie gingen de helden richting Cothen om Nol op te halen. Hier bleek weer eens dat niet iedere achterklep even makkelijk open gaat. Nadat ook Nol zijn tas achterin had staan (en Rolf klem had gezet) werd er koers gezet richting Leusden. Bij aankomst bleek dat er al 1 man van hun op de baan stond. Maar volgens hem moest hij tegen Ede spelen, dus kwam hij ons niet begroeten! Nadat meerdere mensen hem met woord en gebaar duidelijk hadden gemaakt dat hij toch echt tegen Centre Court moest kwam hij van de baan...

Niet veel later kwamen nog twee spelers binnen en werd de koffie bij een wel zeer charmante bardame besteld. Hun nr1 zou wat later komen i.v.m. werk in Amsterdam waar hij met de trein vandaan moest komen. En we weten allemaal dat er in de herfst bladeren op de rails liggen en dat in combinatie met wat nattigheid de reistijden verdubbelen. Er werd ons wel gegarandeerd dat hij op tijd zou zijn voor zijn eigen partij. Nog tijdens de koffie belde hij op dat hij op het station in Amersfoort stond en er aan kwam. Moeten jullie hem niet even ophalen? Was onze vraag. Nee hoor! Laat hem maar lekker fietsen! Het is goed weer. Ook werden wij nog op een zeer interessant verhaal over het reilen en zeilen tijdens de uitwedstrijd van hun tegen Ede getrakteerd... vooral over de heenreis. We gingen bijna meedoen met de bridge avond!

Maar goed, er moest natuurlijk ook nog gesquasht worden op deze avond. Als eerste kwam Marcel in actie tegen Ger op de nr 4 positie. Ger was al warm, hij was het n.l. die al op de baan stond toen we aankwamen. Maar waarschijnlijk was Ger daardoor al zo vermoeid geraakt dat hij Marcel niet echt veel partij kon bieden. De overwinning kwam geen moment in gevaar deze partij, hiervoor was het verschil tussen beide spelers te groot. Met de game standen 9-11, 7-11 en 7-11 leek het spannender dan het in werkelijkheid was. En dat terwijl Ger toch wel vond dat hij goed had staan spelen!

Hun nr 1 Mechiel was ook binnen en na een blik op de broek van hem volgde de totaal overbodige vraag “regent het?”

In de tweede partij van de avond kwam Harold in actie tegen Edward. Ook bij Harold, die terug was na zijn rugblessure leek het in eerste instantie op rolletjes te lopen. In de eerste game liep hij al snel naar een 8-3 voorsprong om daarna de game uit te spelen en met 6-11 te winnen. In de tweede game ging het in het begin nog goed en werd het 2-5 voor Harold. Maar daarna dacht Harold, na met 10-7 voor te staan het simpel uit te kunnen spelen. Maar net als Marcel vorige week ging dat ook bij Harold helemaal mis en voor dat hij zich weer kon herpakken was de game met 13-11 voor Edward. In de derde game deed Harold er een schepje bovenop en kwam weer snel op een beslissende 9-2 voorsprong. Edward kwam nog wel tot terug tot 6-10, maar de game ging naar Harold met 6-11. De vierde game was een kopie van de derde en dus ook een 6-11 in het voordeel van Harold die daarmee met 1-3 de partij binnen haalde.

Rolf was de volgende in de lijst die mocht spelen, hij nam het op tegen de totaal verregende Mechiel. Vanaf het begin was duidelijk dat de heren aan elkaar gewaagd waren en dat Rolf een van zijn sterkere tegenstanders had getroffen. Ja Rolf, op nr 1 is toch wat anders dan op nr 2 spelen hé!!??!! In de eerste game had Mechiel de overhand en wist deze ook met 11-7 winnend af te sluiten. Het was voor Rolf zaak om het over een andere boeg te gooien, om zo Mechiel uit zijn spel te halen. In de tweede game lukte dit redelijk, hij wist zijn tegenstander onder druk te houden en hem zo tot een paar foutjes te verleiden. Dit bleek genoeg om de game met 7-11 te pakken en zo de stand gelijk te trekken. In de derde en vierde game was het ook Rolf die de overhand had en hoewel Mechiel nooit ver weg was waren ook deze games voor Rolf met 7-11 en 9-11. De tussenstand was dus 2-9 voor H6 en ze konden dus al niet meer verliezen.

Nol zou de uitslag alleen nog maar groter doen kunnen maken. Hij mocht aantreden tegen Ruud (alias Salinero-Bonfire). Vanaf de eerste bal was duidelijk dat Nol niet in zijn spel zat. Ballen die normaal zo kenmerkend zijn voor zijn spel vielen verkeerd, komt bij dat Ruud wel heel veel net wel ballen had en Nol net niet ballen. Ook zag Nol dingen die verder niemand anders zag. En zo kon het gebeuren dat de eerste twee games verloren gingen met 11-9 en 11-8. Het scheelde dus niet eens zo heel veel, maar ja het was voor Ruud genoeg. In de derde game had Nol besloten om er dan maar een schepje bovenop te gooien. En eerlijk is eerlijk, hij is strijdend ten onder gegaan en aan een paar lucky shots op cruciale momenten doe je niet zoveel. Ook de derde game ging dus verloren, maar niet zonder slag of stoot het werd 16-14. Hiermee kwam de einduitslag op 12-5 in het voordeel van Centre Court.

Na deze laatste partij gingen we in de kantine genieten van de gezelligheid van het barpersoneel. (we klagen wel over onze barman, maar vergeleken met deze twee zonnetjes is Michael heilig). Wel zijn de schaaltjes veel gezonder dan bij ons, worst, bitterbal, kaas, kipkantje, wortel, brie, en prei was het assortiment. Ook de bediening liet te wensen over, hij kwam het wel brengen maar de manier waarop was apart. “Pak es aan”. Bij de tweede schaal hebben we maar gevraagd of het alleen bij een vette hap kon blijven en dat we hem zelf kwamen halen.

Ook vond een van de aanwezige tennissers het moeilijk om een vol blad met drankjes op tafel te zetten. Het gevolg was een ware stortbui van bier, spa rood, en AA over een van zijn maatjes. Dat dit de nodige reacties uitlokte spreekt voor zich, overigens werd dit helemaal niet door H6 aangesticht! Bij zijn tweede poging lukte het wel, wat bij de voltallige bar tot een welgemeend applaus los bracht. De man in kwestie voelde zich daarna toch wel een beetje opgelaten.

Na te zijn gedoucht zijn we richting huis gegaan, ook omdat het 12 uur was en de bar dicht ging? (ze hadden hun schoonheidsslaapje nodig). Na een extra rondje over de rotonde bij Cothen kwamen we in Wijk aan. Hier werden we met veel enthousiasme ontvangen door Hans. Wat bleek? Hij had zojuist de Wijk open rummikub op zijn naam geschreven. De triomf gebaren (yesssssssssssssssssssss) waren dan ook niet te tellen. Helaas ging het samen met zijn maatje Sjon bij het klaverjassen minder goed.

Tevens werd de kledingkeuze van Rolf nog onder de loep genomen. (volgende keer iets zonder veters op de rug aantrekken Rolf!) Ook was het volgens Jan-Arjen nog helemaal niet vergeten en vergeven van vorig jaar en dat ze er alles aan doen om volgend jaar weer tegen ons te spelen (heeft scheidsrechter Frans ook weer wat te doen!) Dan zal Heren 6 dus “geen” kampioen moeten worden dit jaar. Ook schijnt het zo te zijn dat Steven nog wel wat in de vriezer heeft liggen en dat we binnenkort via Datumprikker.nl een uitnodiging krijgen. (hij zegt alleen nog niet wat, het begint met een g en rijmt op Hans)

En dan nu het hoogtepunt van de avond! (op verzoek van…..) Zoals jullie weten heeft Heren 6, in tegenstelling tot H3 een zeer goede, en meegaande kok binnen het kader. Dat er zo nu en dan mensen jaloers op haar zijn spreekt dan ook voor zich, je mag niet elke dag wat lekkers maken voor dit gezelschap. Daarom gunnen wij zo nu en dan een ander de kans om zijn culinaire kunsten aan ons te tonen. Ook zijn er mensen die dit enkel en alleen doen om in het verslag te worden genoemd. Na een zeer kritische selectie viel deze keer de eer te beurt aan Jan. Hij had gekozen voor een “Gegrild broodje kaas op een bedje van servet”. Ik moet zeggen dat de smaak uitmuntend was, maar dat de presentatie wel wat beter kon. Maar toch (en hier ging het om) Jan bedankt.

Volgende week spelen de Heren thuis de topper tegen flevoparq uit Dronten, deze mannen staan bovenaan in de poule des doods, dus we kunnen onze borst nat maken. Aanvang van de wedstrijd is 20.15 uur en de zaal gaat open om 19.45 uur. Kaarten zijn dinsdagavond in de voorverkoop, of anders op vrijdagavond aan de kassa te verkrijgen.