Beste lezers,

Afgelopen vrijdag 4 februari:

Ik word rond 09.00 uur wakker in mijn woning ergens in Nederland, ik doe een plas, en sta op. Op dat moment denk ik “dat moet andersom”. Ik vervolg mijn weg richting badkamer en zie in de spiegel de uiterlijke kenmerken van een jonge God. Wanneer ik mijn ogen open doe zie ik dat een weekje Cairo echter zijn littekens duidelijk heeft achtergelaten. Ik loop de trap af naar beneden en zet in de keuken de koffiepot aan. Vervolgens pak ik een bak cornflakes met yoghurt en ga aan de tafel zitten. Op dat moment hoor ik de brievenbus klepperen en weet dat mijn krantje op de deur ploft. Maar deze keer is de plof anders dan anders, het is een voorzichtige plof alsof de plof zelf al wil zeggen dat er belangrijk nieuws in de krant staat. Met enige aarzeling schuifel ik op mijn Bugs Bunny pantoffels richting deurmat. De krant is zo open gevallen dat het onheilspellende nieuws mij al van kilometers ver aangaapt.

Dit is wat ik zag:

Squashtalent ziet droom uitkomen.

Na maanden van onderhandelen is in de nacht van woensdag 2 feb. op donderdag 3 feb. dan eindelijk de droomtransfer van Squashtalent Hans Middelweerd rond gekomen. Hij verruilt per direct het team van Centre Court H6. voor Centre Court H3. Met deze transfer is een record aantal van Heren6 schaaltjes gemoeid. Voor commentaar van de bond en Middelweerd zelf lees verderop in deze krant.

Ik denk: “What the fu..” is dit nu weer, wat hebben ze met die jongen gedaan was mijn eerste gedachte. Onze eigen Hans, jarenlang de spil van het team gaat ons verlaten voor een paar mexicano’s en kaasstengels????? Snel verder gebladerd naar de sportpagina, en inderdaad daar stond het.

Squash Bond: transfer Middelweerd is voorbeeld

De Squashbond had nog wel zo beloofd zijn mond te houden, maar dat is ze niet geheel gelukt. De Bond heeft grote bewondering voor de loopbaan van Heren 6 speler Hans Middelweerd. Middelweerd vertrekt aanstaande vrijdag ( 4-2-2011 ) naar zijn droomteam Heren 3, waar menig speler in de laatste drie decennia van de twintigste eeuw furore maakte. 'Ik bewonder de manier waarop die jongen met zijn carrière bezig is', zegt de Squash Bond vandaag in De Telegraaf. 'Jarenlang heeft hij rustig gewacht op het team dat hij bij zichzelf vond passen. Intussen ontwikkelde hij zich van talent tot bepalende speler bij Heren 6, waardoor het niveau van de in hem geïnteresseerde teams ook steeg. Ik weet niet of Middelweerd straks bij Heren 3 gaat slagen, maar de voortekenen zijn goed. Hij zal mee moeten met de hogere balsnelheid en het scherpere positiespel, maar eerlijk gezegd heeft hij het wel in zich om dat op te pakken.'

'Ik vind de carrièreplanning van Middelweerd een voorbeeld voor veel andere talenten in Nederland', meent de Squash Bond. 'Met zijn 33 jaar levert hij het bewijs dat je best een paar jaar kan wachten, zonder daar slechter van te worden. Bovendien zorgt hij er, door mee te werken aan een tussentijdse transfer, netjes voor dat zijn team Heren 6 toch nog geld voor hem krijgt. De overgang van Middelweerd naar Heren 3 is daarom een modeltransfer. Heel knap.'

Middelweerd zelf over zijn transfer: al maanden werk ik naar deze droom toe, dat hij nu eindelijk is uitgekomen is voor mij het mooiste wat er bestaat. Op de vraag of hij het niet vervelend vindt om zo van zijn oude team afscheid te moeten nemen was hij duidelijk: Ik ben blij dat ik mijn talent nu tot uiting kan laten komen, ik heb toch de laatste jaren met de rem erop gespeeld. En als laatste voegde hij hier nog aan toe: Ik wens de jongens van H6 al het goede in hun zo matige carrière en ik zou zeggen:”Blijven trainen!”.

Ik kon mijn ogen niet geloven, daar stond het zwart op wit. Onze eigen steeds “kleiner wordende” jagertje ging ons verlaten. Hij heeft zich laten verleiden voor een paar kaasstengels en laat zo zijn oude team aan hun lot over.

Dit deed mij er toe aanzetten om toch maar eens naar Centre Court af te reizen om zo de wedstrijd van onze eigen “Bas Dost” te aanschouwen. Zelfs de team naam op zijn jasje was al afgeplakt. De zenuwen waren duidelijk zichtbaar aanwezig bij de kersverse Nr4 van het derde herenteam. Zelfs zijn maatje Sjon sprak er schande van hoe een en het ander tot stand was gekomen. Heren 6 begon zelfs later om de partij van de kersverse heren drieër te aanschouwen. Nu mensen, ik kan u geruststellen! de krantenkop van de Telegraaf zal er maandag (dus vandaag) waarschijnlijk zo uit gaan zien.

Droomtransfer draait uit op een grote teleurstelling.

Dus dat geouwehoer is ook weer achter de rug.

Onze eigen helden moesten natuurlijk ook aan de bak op deze avond. Er moest gespeeld worden tegen Squash & Wellness Bussum, een veel te dure naam voor dit team maar goed. De uitwedstrijd was nog verloren door onze helden en mede door de transfer perikelen van Hans was H6 er alles aan gelegen om te winnen. De heren waren duidelijk van plan om Hans te laten zien dat hij een verkeerde beslissing had gemaakt.

Als eerste ging Marcel de baan op hij speelde tegen Maarten. In de eerste game ging Marcel goed van start en pakte snel een voorsprong 4-0. Daarna begon Marcel een beetje te freewheelen en we weten allemaal wat dat bij Marcel doet. Het gevolg was dat Maarten terug kon komen en de game nog spannend werd. Marcel kon hem uiteindelijk wel naar zich toe trekken met 11-9. In de tweede game ging het op het oog beter met Marcel, en won hij redelijk simpel met 11-6 de game. Vroeg in de derde game was Marcel het niet eens met een call van Rolf (hij kan wel tellen, al vindt Marcel van niet!). Het gevolg was een mopperende Marcel wat hem de game koste 6-11.

In de vierde game kon Marcel het tij echter weer keren en won hij deze met 11-8. Een 3-1 overwinning voor hem dus.

Als tweede was Harold aan de beurt, hij mocht aantreden tegen Erik. Harold begon weer voortvarend aan de pot en nam snel een op het oog comfortabele voorsprong. Maar net als vorige week ontglipte deze hem weer bijna. Tot aan de 8 of 9 punten gaat het goed maar daarna beginnen de zenuwen hem parten te spelen. Hij wil dan te graag de game naar zich toe trekken en gaat onnodige fouten maken. Gelukkig won hij de game wel deze keer met 11-7. In de tweede en derde game eigenlijk hetzelfde beeld als in de eerste. Tot de 8 punten gaat het goed en daarna is het weer fout op fout bij Harold. Toch gingen ook deze games naar Harold beide met 11-9, en dus een 3-0 overwinning voor hem en een 6-1 tussenstand.

De derde van vanavond was van de 41-jarige Rolf tegen Jeroen. Jeroen had in de uitwedstrijd nog tegen Hans gespeeld (wie?????) en had het toen erg naar zijn zin. Vanavond had Jeroen echter weinig in te brengen tegen de niet eens fitte 41-jarige Rolf. De 41-jarige Rolf kon in elke game redelijk simpel uitlopen naar een ruime voorsprong om daarna de game rustig uit te spelen. Met de gamestanden 11-6, 11-5, en 11-5 was de partij met 3-0 een ruim verdiende zege voor onze 41-jarige Rolf.

Als laatste kwam Arnold aan bod deze avond, hij mocht aantreden tegen Huub Huub Barbatruuk. In de eerste game kwam Nol te laat op stoom, hij stond al met 3-9 achter toen hij met goed spel toch nog tot 9-10 kwam. Helaas was het net niet genoeg en dus werd de game met 9-11 verloren. In de tweede game begon Nol een beetje trekkebenen maar ging wel verder. Mede daardoor en het feit dat Huub om de haverklap om lets vroeg, wat Nol irriteerde was de tweede game ook voor Huub. Het was duidelijk dat Nol eigenlijk niet verder kon, en hij besloot dan ook om de wedstrijd aan Huub te laten. Met het oog op de aanstaande wintersport vakantie een verstandige beslissing. Nol verliest dus met 0-3, maar gelukkig was het verschil al gemaakt en dus werd het een ruime 12-4 overwinning.

Na de partijen wist Hans niet echt wat hij moest doen, aan de ene kant was er H3 (zijn nieuwe team) sportief een verbetering. En aan de andere kant H6 (zijn oude team) veel gezelliger. Hij besloot om de twee teams samen te laten vloeien zodat er een “Gezellig goed squashend team” zo ontstaan. Ik moet zeggen hij kreeg het zelfs voor elkaar om de tegenstanders van H3 en H6 tegen elkaar te laten dubbelen. Maar na dat hij bedankt was door Reyer (twee keer zelfs) denk ik toch dat Hans op de knietjes terug komt bij team 6. Trouwens volgens Frans doet Reyer wel meer niet?????????????? Het dieptepunt van de avond was toch wel dat de heren van Bussum na het douchen twee biertjes bestelden voor hun zelf, terwijl de mannen van H6 ook leeg stonden. Dit bracht ons er toe om hen een hand te geven en aan de bar te gaan zitten en zo Bussum te laten voor wat het was.

Van een dieptepunt naar een hoogtepunt gaat voor sommige in een adem door, (je moet eerst op diepte komen om tot een hoogtepunt, bla bla, bla, enz.) maar is niet voor iedereen de normaalste zaak. Het hoogtepunt van de avond was wel de verjaring van onze 41-jarige Rolf die om 24.00 uur onze 42-jarige Rolf werd. U begrijpt na veel gefeliciteer, gekus, en gelebber (van de meest onverwachte hoek!), was het tijd voor het Cadeautje van onze 42-jarige Rolf. Er zat ook nog een gedicht bij maar dat zal ik u besparen, maar hier ziet u Rolf in zijn nieuwe ondermode.

Tot zover dit verslag,

Roel