Afgelopen vrijdag speelde de heren van Centre Court de inhaal wedstrijd in en tegen Ede. Als de heren van Team 6 aansluiting wilden houden bij Flevoparq en Ede, dan was een overwinning gewenst.

Met dit in het achterhoofd werd er deze keer om 19.00 uur afgesproken bij C.C. voor de koffie. Nol had aangeboden (lees: opgedrongen) om te rijden deze keer, wat met veel gejuich werd ontvangen. (lees: angst) Harold had voor de zekerheid wel tegen hem gezegd dat hij naar C.C. moest komen om ons op te halen, en dat wij niet naar hem zouden komen.

Tot groot verdriet van Sinterklaas was onze (non playing) Captain er niet voor de koffie. Hij was tijdens een wijnproeverij door zijn enkel gegaan en had hier vooral in de ochtend veel last van. De pijn was alleen wel naar boven toe geschoten????? De Sint had voor de beide captains (de N.P.C. en de C.I.O.) nog een leuke verrassing bedacht met een wel heel mooi gedicht. De N.P.C. kon hem dus wegens een verstuikte hersenpan niet in ontvangst nemen, maar de C.I.O. wel.

Na de koffie werd besloten om maar richting Ede te gaan en met enige angst in de benen gingen we Nol achterna. Na het instappen kwamen we tot de conclusie dat Rolf beter achter Nol kan zitten dan Harold. Er moest dus worden gewisseld van plek en aangezien we al reden was dit een redelijk ingewikkelde bedoening. We snappen nu wel waarom de kinderen van Nol zo stil zijn tijdens het autorijden!

Nol stelde voor om de uitdagende route over de dijk te nemen, en dit werd met veel enthousiasme ontvangen door Rolf en Harold. Het risico was niet zo groot, ze konden geen kant op! Nee, zo’n Volvo lijkt van buiten groter dan hij in werkelijkheid van binnen is! Gelukkig kwamen we na ongeveer 5 kilometer op de dijk vast te zitten achter een Pool, en kwam Nol hier niet voorbij. In Elst liet Nol zien over een resolute manier van inhalen te beschikken, maar voor de rest was het een rustige rit.

Eenmaal aangekomen in Ede werden we opgewacht door de voltallige selectie van Ede. Na de koffie en wat gesprekken over en weer kwamen we er achter dat ze voor deze wedstrijd een nr. 1 speler hadden laten invliegen. Ze waren dus wel iets angstig voor ons, aan ons de taak om die angst gegrond te maken.

De eerste partij van de avond ging tussen Marcel en Lars. In de eerste game ging het voor Marcel perfect. Via 1-3, en 3-6 bouwde hij een voorsprong op die hij tot het eind wist vast te houden. Met 8-11 was de game verdiend voor hem, Marcelspeelde goed en had Lars onder controle. In de tweede game was het weer Marcel die een comfortabele voorsprong nam en deze vast wist te houden. Via 2-4, en 4-8 was de game met 9-11 wederom voor Marcel. In de derde game was het Lars die de overhand had en de game met via 4-2, 7-5 en 10-8 met 12-10 voor zich opeiste. Op dit moment begon de conditie van Marcel mee te spelen en was het zaak om de vierde game te winnen. In die vierde game wist Marcel nog eenmaal zijn schouders er onder te zetten en kwam snel op een comfortabele voorsprong van 1-6. Hierna kon hij de game uitspelen en won deze met 7-11, en dus met 1-3 de partij.

De tweede partij was die tussen Harold en Frits. Frits is normaal de nr1 van Ede en had nog niet veel verloren, Harold kon zodoende zijn borst nat maken. In de eerste game was er voor Harold nog niets aan de hand en via 2-5 en 5-6 was deze dan ook met 9-11 voor hem. Daarna nam het heft in handen en kon Harold niet meer het overwicht houden. In de tweede game kon Harold het nog redelijk bijbenen en kwam zelfs op game point bij 8-10. Helaas voor hem kon hij dit zoals zo vaak dit seizoen niet afmaken en verloor de game met 12-10. Daarna was Frits een maatje te groot voor hem en met de vorige game nog in zijn achterhoofd kon Harold niet meer terugkomen. Met 11-6 en 11-7 gingen game 3 en 4 naar Frits en won hij dus geheel terecht de partij met 3-1.

De derde partij was die tussen Rolf en Max, de ingevlogen inval nr1. Volgens Marcel moest hij ook weer om half 11 terug zijn? In de eerste game had Rolf het betere van het spel. Hij speelde afwisselend waar Max vooral veel naar achteren sloeg. Dit was doorslaggevend in deze game, die door Rolf met 7-11 werd gewonnen. In de tweede game hetzelfde beeld
maar had Rolf op cruciale momenten een paar slordige ballen waardoor Max de game naar zich toe trok met 11-8. Er was nog niets aan de hand, als Rolf zo verder zou spelen (minus de slordigheden) kon hij winnen. Maar ook in de derde en vierde game waren het die slordigheden die Rolf de das om deden. In de derde was het tot aan het eind spannend maar werd met 12-10 toch verloren. In de vierde game was het verschil groter met 11-8. Dus ging ook Rolf met 3-1 ten onder en bracht dit de tussenstand op 7-5 in het voordeel van Ede. Bij deze partij niet zo’n uitgebreid scoreverloop, maar deze partij werd geteld door Lars van Squash Ede. En aangezien Lars uit België komt en er een aparte manier van schrijven op na houdt waar ik niets mee kon, was dit dus niet mogelijk

De taak voor Arnold was dus simpel, hij moest met 3-0 winnen om de overall overwinning op te eisen. Hij moest spelen tegen Jeroen. Deze partij werd geteld door Marcel, omdat Harold niet durfde. In de eerste game speelde Nol niet slecht maar kwam net iets te kort. Hij keek eigenlijk de hele game tegen een achterstand aan en wist dit niet om te buigen, via 3-4, en 7-3 werd het 11-6 voor Jeroen. In de tweede game was het Nol die met 5-0 voor kwam te staan en goed stond te spelen. Helaas voor hem wist Jeroen dit om te buigen naar een 7-5 voorsprong voor hem. Mede dankzij een paar pechballen voor Nol waren de rollen dus omgedraaid. Uiteindelijk ging de game een beetje onterecht naar Jeroen met 11-8. De eindoverwinning zat er dus niet meer in voor H6, dan maar voor de eer nog proberen de partij te winnen. Maar in de derde game kwam Nol al snel op een, naar later bleek onoverkoombare achterstand van 8-3. Jeroen wist hierna gedecideerd de partij uit te spelen, en met 11-7 was de game een prooi voor hem. Een 3-0 nederlaag dus voor Nol, waarmee de eindscore op 13-5 in het voordeel van Ede kwam.

We komen dus op een achterstand van 21 punten te liggen op zowel Flevoparq en Ede die beide 124 punten hebben. Met dit gegeven in het achterhoofd gingen we aan de drank en hapjes. We hebben Ede duidelijk gemaakt dat als ze wat willen bereiken bij ons, i.v.m. een eventueel kampioenschap, de hapjes van uitzonderlijke kwaliteit moesten zijn. Wel, Dit waren ze inderdaad! Van een uitzonderlijk slechte kwaliteit!!!!!!!!!! De frituur was al een week niet goed en dat was te merken zeg! Wat een slappe hap! Dit werkte niet in hun voordeel. Ze probeerden het nog enigszins te redden door borrelnootjes op tafel te zetten. Maar het kwaad was al geschiet, Flevoparq moet wel hele slechte hapjes/of geen hapjes hebben willen ze het kampioenschap nog mis lopen. Niet dat we het al opgeven hoor!, maar kan maar vast voorbereid zijn hé’. Voor de rest waren het leuke gasten maar die hapjes deden ons toch besluiten om te gaan douchen. Zoals gewoonlijk gebeurde er onder de douche nog van alles, maar daar laten we ons verder niet over uit.

Dan kwam het moment om naar C.C. te gaan. We hadden het zo lang mogelijk uit gesteld maar het moest er toch van komen. Aangezien het gesneeuwd had deden Rolf en Harold een schietgebedje. (en Nol de handremtest). Maar alle angst was ongegrond de wegen waren namelijk perfect begaanbaar. Dinsdagavond was er namelijk iemand in een gele/groene jas aan het strooien geweest. Hierdoor kunnen de wegen de eerste paar weken niet meer bevriezen. (bedankt, Onbekende strooier!) Heelhuids kwamen we aan op C.C., en wat bleek Onze (non playing) captain was er wel!!!!! Hij had zijn pijngrens opgezocht en overschreden en was al lopend naar C.C. gekomen, alwaar hij zijn rummicub titel is kwijt geraakt. Nu kon hij zijn Sinterklaas cadeau in ontvangst nemen, en onder grote belangstelling zijn gedicht voorlezen. Dit alles gebeurde onder het genot van een Heren6 schaaltje, onze frituur was wel goed Ede!

Als laatste werd Hamdi nog aangedaan, al was daar wel wat overtredings kracht voor nodig bij Harold. Bij Hamdi werden nog enkele opmerkingen geplaatst maar die mag ik van Cindy niet in het verslag zetten. Wel weten we nu dat als er tegen Michael wordt gezegd dat er een meisje voor hem komt hij dan als een haas het konijnenpad kiest. En met de mededeling dat je als 14 jarig meisjes best mee kunt liften bij een dronken man, wil ik dit verslag beëindigen.